Rita Verdonk, aanvoerder van de Tokkies (Trots op Kukident), praat graag over buitenspel. En schwalbes. Niet linksom, niet rechtscom, maar recht door het midden.

Arme mevrouw Verdonk en arme mevrouw Halsema. Zit je je daar op te winden over de crisisplannen van de regeringspartijen, roepen je mannelijke collega-politici in de oppositie ineens dat ze zich ‘buitenspel gezet voelen‘. Oeps. Gaat het ineens over voetbal. Hoe zat dat ook alweer met buitenspel?

Goed. We leggen het nog één keer uit: het is buitenspel als de aanvaller voorbij de laatste verdediger (minus de keeper) staat, op het moment dat hij de bal krijgt aangespeeld van een teamgenoot. Politiek buitenspel staan betekent dus zoiets als ‘de tegenstander (FC Balkenende) staat in jouw doelgebied te wachten, terwijl jouw verdediging nog ergens rechts op het middenveld trots loopt te zijn. En dan scoren zonder met jou te overleggen.’ Dat is buitenspel. Koekje erbij?

Blijft lastig te begrijpen, die buitenspelregel. Niet alleen voor vrouwelijke bewindslieden trouwens. Wilders en de andere boze vrijheidsstrijders uit de f-side van de Tweede Kamer snap het ook niet zo goed. In plaats van heftig meepraten als het over de buitenspelregel gaat (ook al snap je de regel maar half), stapte de PVV-hooligans gewoon op. Arena verlaten. Zo kan het natuurlijk ook.