Al rondrennend tussen de graven kwam onderstaand dichtstrookje naar boven. Er is niet zo heel veel verschil tussen mij, steeds een stukje loskomend van de aarde, en de aan de aarde gebondenen. Mijmerend over je eigen botten, die eens onder de grond zullen liggen, of op andere manier tot stof vergaan, en over de kommer en kwel van het leven, is het toch een troost  een partikel te zijn van Corpus Christi.

de mens, de mens, hij moet eens gaan

met kommer, kwel en veel getaân

och kom, het is nu snel gedaan

steek op, steek op, de hoogste vaan