Vlindertjes waren vroeger mooie beestjes. Tegenwoordig zijn het beestjes met gevoel, hoop en (niet zo veel) kracht. Vlinders kunnen een boel liefde geven, als ze willen. Vlinders zijn onze medeburgers, hier op deze aardkloot. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje, en wij mensen horen dientengevolge de vlinders te respecteren, al waren ze onze kinderen. Wij mensen zijn echter verwaande schepselen, slechts adamskinderen. Wij willen die vlindertjes, die gevoel en liefde hebben, in een doosje stoppen. Affreus! Wie weet is die vlinder wel bang in het donker. Dat doe je zo’n arm beestje toch niet aan? Gelukkig bestaat er nog de dierenbescherming om een stokje te steken voor deze uitbuiting. Zij nemen het op voor de rechten van vlindertjes, zodat deze in vrede en liefde samen kunnen wonen.

Hoe dúrven we.